Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχωφ μέχρι τις 19/10/14 στο Ιδιόμελο, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακη
Λόγω της ιδιομορφίας της παράστασης και της μικρής χωρητικότητας του Ιδιόμελου τονίζουμε ότι για την παράσταση του Βυσσινόκηπου είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ η έγκαιρη κράτηση θέσεων. Στη διάθεσή σας στο 210 6817042 για πληροφορίες, οδηγίες πώς θα έρθετε - και κρατήσεις - από το πρωί στις 9 μέχρι τις 2.30 το μεσημέρι και από τις 6 μέχρι τις 11 το βράδυ!
Μια παράκληση:
Η παράσταση αρχίζει στις 7μμ ακριβώς και η αργοπορία των θεατών  δημιουργεί σκηνικές εμπλοκές. Γι'  αυτό, παρακαλούμε, για μια έγκαιρη προσέλευση γύρω στις 7 παρά είκοσι....

Ιδού και οι συντελεστές της παράστασης! 
(Οι φωτογραφίες του Στέφανου Μόσχου)

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Τζένης Δριβάλα


Η Τζένη Δριβάλα, η γνωστή υψίφωνος αλλά και ερμηνεύτρια ρόλων του κλασσικού θεάτρου, μετά από αλλεπάλληλες σκηνοθεσίες στον χώρο της όπερας, σκηνοθετεί για πρώτη φορά θεατρική παράσταση.
Πρόκειται για το τελευταίο έργο του Τσέχωφ, τον «Βυσσινόκηπο», ο οποίος μάλιστα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1904 - που είναι και το έτος του θανάτου του συγγραφέα- δηλ ακριβώς πριν από 110 χρόνια.

Με επικεφαλής την Τζένη Δριβάλα στον ρόλο της «Λιουμπόβ Αντρέγεβνα», στους άλλους ρόλους εμφανίζονται οι: 
Μαρία Κοντογούρη-Άννια,
Ερμίνα Γεράρδη-Βάρια,
Ελένη Μονιώδη-Ντουνιάσσα
Γιάννης Μπόγρης-Λοπάχιν,
Ανδρέας Παπαγιαννάκης-Τροφίμωφ,
Βασίλης Ασημάκης-Γκάγεφ,
Αλέξανδρος Γάβαρης-Γιάσσα
και  ο  Γαβριήλ Αντωνέλλος στον ρόλο του Φιρς.

Σκηνοθεσία – διασκευή:  Τζένη Δριβάλα
Κοστούμια: Dennis Krief
Φωτισμοί: Αλ. Αδάμ
Μουσική: Αλ.Χάχαλης
Οι  παραστάσεις θα ξεκινήσουν Σάββατο 20  και  Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου και θα συνεχιστούν μέχρι την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή:  26, 27, 28 Σεπτεμβρίου και 3, 4, 5, 10, 11, 12 και 17, 18, 19 Οκτωβρίου,  με την προοπτική το έργο να επαναληφθεί τον Μάιο του 2015.

Έναρξη: 19.00

Είσοδος:  15 €
Φοιτητικό: 10 €


Ανεργίας – ατέλειες: 7 €

Διεύθυνση: Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κων/νου, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)
Πληροφορίες: 210 6817042
http://idiomelo.blogspot.com

H προπώληση εισιτηρίων θα γίνεται ηλεκτρονικά μέσω του viva.gr και τηλεφωνικά στο 11876.
Άλλα σημεία πώλησης:  Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ιανός, Reload


Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Ο Βυσσινόκηπος διά χειρός Τζένης Δριβάλα

Η Τζένη Δριβάλα ανεβάζει στο Ιδιόμελο τον Βυσσινόκηπο του Α, Τσέχωφ, σε μια παράσταση που θα παίζεται μέσα στο Ιδιόμελο, αλλά και στην αυλή! 
Η Τζένη Δριβάλα, σπουδαία υψίφωνος και ερμηνεύτρια ρόλων του κλασσικού θεάτρου, μετά από αλλεπάλληλες σκηνοθεσίες στον χώρο της όπερας, σκηνοθετεί για πρώτη φορά θεατρική παράσταση. 
 Λέει η ίδια:  «Η ιδέα που συζήτησα με τους ιδιοκτήτες του χώρου είναι, να νιώσει ο θεατής σαν να παρίσταται σε ένα κινηματογραφικό πλατώ, όπου γυρίζεται ταινία το θεατρικό έργο.Η διανομή των ρόλων έγινε με «κινηματογραφικα» κριτήρια»


«Εκτός από την αγάπη μου για τον Τσέχωφ και ειδικά τον «Βυσσινόκηπο», ένιωσα ότι αυτό που διαπραγματεύεται –δηλ. η «εκδίωξη» του παλαιού που αδυνατεί να προσαρμοστεί, από το «καινούργιο» που έχει όραμα και επιδιώξεις- είναι κάτι που ζούμε πολύ έντονα αυτήν την στιγμή και μπορεί ο καθένας από εμάς να ταυτιστεί είτε με το ένα στρατόπεδο είτε με το άλλο. Ο Τσέχωφ, σαν μεγάλος συγγραφέας και διανοητής φυσικά, χωρίς να αγνοεί τα τρωτά τους, βλέπει με συμπάθεια και τις δύο πλευρές. Κι εγώ η ίδια βίωσα κάποια στιγμή στη ζωή μου τον δικό μου «Βυσσινόκηπο» και οδηγήθηκα σε αποφάσεις που βάρυναν πολύ στο μέλλον μου. Έχω παρακολουθήσει αρκετές παραγωγές του έργου στην Ελλάδα και στο Λονδίνο. Κορυφαία  θεωρώ το κινηματογραφικό «κύκνειο άσμα» του μεγάλου μας σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη. Η τραγική διάσταση που έδωσε -ειδικά στον χαρακτήρα της «Λιούμποβ Αντρέγεβνα» θεωρώ ότι είναι αξεπέραστη. Βέβαια δεν πρόκειται να «μιμηθούμε» την ταινία. Εξ άλλου το σινεμά προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες από το θέατρο.Όπως -φαντάζομαι- θα είναι αναμενόμενο, το μουσικό μέρος σε αυτήν την παραγωγή κατέχει ένα σημαντικό κομμάτι της όλης παρουσίασης.
Για τις μουσικές στιγμές του έργου επέλεξα αποσπάσματα από την όπερα του Ρώσου συνθέτη Ρίμσκυ -Κόρσακοφ «Ο χρυσός πετεινός», που θα ηχογραφηθούν στο στούντιο. Έπειτα θα τα επεξεργασθεί για την τελική τους μορφή με τον δικό του μοναδικό τρόπο  ο εξαίρετος συνθέτης Αλέξανδρος Χάχαλης».



«Εκτός όμως από αυτά (που αποτελούν την «μουσική επένδυση» του έργου), στην Γ’ Πράξη, όπου δίνεται η χοροεσπερίδα και η γιορτή, οι θεατές ας προετοιμαστούν για ένα μουσικό «live show» από τους συντελεστές της παράστασης.Την μετάφραση – διασκευή έκανα  εγώ η ίδια καθώς και την επιμέλεια των κοστουμιών».

Με επικεφαλής την Τζένη Δριβάλα στον ρόλο της «Λιουμπόβ Αντρέγεβνα», στους άλλους ρόλους εμφανίζονται οι:  

Μαρία Κοντογούρη-Άννια, 
Ερμίνα Γεράρδη-Βάρια, 
Ελένη Μονιώδη-Ντουνιάσσα
Γιάννης Μπόγρης-Λοπάχιν, 
Ανδρέας Παπαγιαννάκης-Τροφίμωφ,
Βασίλης Ασημάκης-Γκάγεφ, 
Αλέξανδρος Γάβαρης-Γιάσσα
και  ο  Γαβριήλ Αντωνέλλος στον ρόλο του Φίρς.

Οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν στο τέλος Σεπτεμβρίου, το έργο θα παίζεται Παρασκευή , Σάββατο και Κυριακή για 12 ή 15 παραστάσεις ως τις 20 Οκτωβρίου, με προοπτική να επαναληφθεί τον Μάιο 2015. 


Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Κωστής Παλαμάς, Το σπίτι και το μαγαζί


από τα "Φιλικά Γράμματα"
Στὸ μακρὺ, τὸν πλατὺ καὶ τὸν πολυθόρυβο δρόμο βλέπω καθεμέρα καὶ μιὰ πρόσοψη σπιτιοῦ ποὺ ρίχνεται. Παντοῦ μαστόροι, χαλάσματα, κουβαλήματα, κάρρα, πέτρες, μαντρώματα, ἀσβεστώματα, λάκκοι, φωνές, κακό. Σὲ παντοτινὸν ἀνεμόδραμα βρίσκετ' ὁ δρόμος· κ' ἐκεῖ ποὺ ἄλλοτε περνοῦσες ξέγνοιαστα, τώρα διαβαίνεις μὲ λαχτάρα· κοιτάζεις ἀνωκάτου ἀνήσυχα μὴν τύχη καὶ σκοντάψης σὲ κανένα χοντρολίθαρο καὶ ξαπλωθῆς φαρδὺς πλατύς, μὴν τύχη καὶ σοῦ σπάση τὸ κεφάλι κανένα πατερὸ ξεφεύγοντας ἀπὸ τὲς σκαλωσιές. Γιατὶ σχεδὸν ὁ κάθε νοικοκύρης ποὺ 'τυχε νἄχη στὸ δρόμο αὐτὸ κι ἀπόνα τέτοιο παλάτι, τρίπατο, μαρμαρόχτιστο, γκρεμίζει τὰ μπροστινά του, ἀπὸ τὴ μέση καὶ κάτου, ἐκεῖνα ποὺ βλέπουν στὸ δρόμο, γιὰ νὰ φτιάση μαγαζιά. Τὰ μαγαζιὰ νοικιάζονται ἀκριβὰ στὸ δρόμο ἐκεῖνο, δίνουν χοντρὸ εἰσόδημα τὸ χρόνο, ἐνῶ τὰ πατώματα κ' οἱ μονοκατοικίες, ὅσο καλά κι ἂν νοικιάζονται, φέρνουν πολὺ λιγότερα. Ποθητὸ εἶναι τὸ μορφωκαμωμένο σπίτι, ἀλλὰ πολὺ ποθητότερο τὸ πλουσιοπάροχο μαγαζί. Καλὸ νὰ εἶσαι σὰν πυργοδεσπότης μέσα στὸ μεγάλο δρόμο, νὰ κλείνεσαι στὸ ἀρχοντικό σου, νὰ χαίρεσαι τὰ πλούτη σου, νὰ μὴ σὲ μέλη γιὰ τὲς ἔγνοιες τοῦ δρόμου, νὰ μὴ φτάν' ἡ βοή του ὡς τ' αὐτιά σου· μὰ πολὺ σοφώτερο, μαζὶ μ' αὐτά, νὰ φροντίζης μὲ κάθε τρόπο πῶς ν' αὐγατίσης τὸ βιός σου· γιατὶ παντοῦ ἀληθεύει τὸ πὼς ἡ εὐτυχία δὲν εἶναι ὃ,τι κρατοῦμε, ἀλλ' ὅ,τι καρτεροῦμε. Ἕνα σπίτι εἶναι κάτι στερεὸ καὶ θετικό· θησαυρὸς ποὺ γιομίζει τὸ μάτι καὶ γιομίζει καὶ τὸ χέρι. Ἀλλὰ μαζὶ μ' αὐτὰ ἕνα σπίτι μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ καλλιτέχνημα· τὸ σπίτι ἔχει τὸ νοικοκύρη του ποὺ ξόδεψε γιὰ νὰ τὸ χτίση, ἔχει καὶ τὸν τεχνίτη του ποὺ τὸ πρωτόπλασε· κι αὐτὸς ὁ τεχνίτης τυχαίνει νὰ εἶναι καλλιτέχνης·  πρωτορρίχνει στο σχέδιο τὴν ἰδέα τοῦ σπιτιοῦ, κι αὐτὴ πολλὲς φορές, εἴτε δική του εἶναι, εἴτε ἀπὸ ἄλλους ἐπιτήδεια παρμένη, κρύβει μιὰ χάρη, ἕνα νόημα. Καὶ γίνεται τὸ σπίτι, κι ἀστράφτει ἀπὸ ὀμορφιά, καὶ μιὰ ψυχή, ὅσο κι ἂν εἶναι θολὴ καὶ δυσκολονόητη, βλέπεις καὶ σαλαύει ἀπάνου του.

Αἴ! λοιπὸν ἔρχεται ὥρα κ' ἡ ὀμορφιὰ τοῦ σπιτιοῦ δὲν ταιριαζει πιὰ μὲ τὸ συμφέρον τοῦ νοικοκύρη· δὲν ὑπάρχει τόπος καὶ γιὰ τὰ δυὸ μαζί· ἢ πρέπει ἡ πρώτη νὰ χαθῆ, ἢ τὸ δευτερο νὰ χαντακωθῆ.  Ὁ νοικοκύρης πιάνει καὶ ζυγίζει καὶ τὰ δυὸ· ἀλλ' ἡ ὀμορφιὰ ποῦ νὰ βαρύνη; βαραίνει ὁ αιθέρας; βαραίνει τὸ ἄϋλο; μὰ τὸ συμφέρον ποὺ πάει χίλιες ὀκάδες, γέρνει βροντερὰ κι ἀποφασιστικὰ τὴ ζυγαριὰ πρὸς τὸ μέρος του. Τότε ὁ νοικοκύρης διώχνει ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ πετάει στοὺς δρόμους τὴν ἀνώφελη παρθένα, καὶ δίνει τὰ κλειδιὰ τοῦ σπιτιοῦ στὸ πονηρεμένο αὐτὸ μπακαλοπαίδι, μὲ τὴν ἄδεια νὰ κάμη ὅ,τι εἶναι ὀρθό. Καὶ τὸ συμφέρον ποὺ πάσχει ἀπὸ μαγαζομανία τὴν ξέρει τὴ δουλειά του. Καὶ νά γιατὶ γίνεται τὸ μεγάλο αὐτὸ κακὸ στὸ μεγάλο δρόμο. Τοὐλάχιστο ἀπὸ τὴ μέση καὶ κάτου, λἰγο λίγο ἀλλάζουν ὅλα τὰ ψηλὰ κατάκλειστα σπίτια ποὺ ἔμοιαζαν σὰν ὡραῖοι τάφοι, ἀλλάζουν τὴν πρώτην ἥσυχη  κι ἀρχοντική, μολονότι κρύα κάπως και λυπητερή, ὄψη τους. Πᾶνε οἱ ἀρχαϊκὲς κολῶνες, οἱ φανταχτερὲς ἐμπατές, τὰ σκαλιστὰ παράθυρα, οἱ πλουμισμένοι τοῖχοι· τώρα παντοῦ οἱ σιδερόφραχτες πόρτες, οἱ κρυσταλλένιες βιτρίνες, οἱ παρδαλὲς ἐπιγραφές,  τὰ ὁλάνοιχτα παζάρια. Κι ὁ δρόμος ἀλλάζει, παίρνοντας ὄψη φράγκικου βουλεβάρτου. Ὅμως μὲ ὅλη τὴ νοστιμάδα καὶ τὴν τάξη τῶν νέων μαγαζιῶν, μερικὰ σπίτια ποὺ εἶταν χτισμένα μὲ τέχνη τόσο εὐγενική,  τώρα στέκονται σὰν πετρένιοι ὄγκοι, χωρὶς νὰ λένε τίποτε. Λάθος ἔκαμα· λένε τὴ   δύναμη τῆς ἀσχημιᾶς μέσα στὴν ἀνθρώπινη τύφλα.
αντιγραφή από τον δέκατο τόμο των Απάντων, εκδόσεις Μπίρη
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...