ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΗ ΜΕΣΩ PIXELS (είναι κι αυτό κάτι)

Δεν πρόκειται για απλή νοσταλγία του παρελθόντος. Πρόκειται για ένα αίσθημα πολύ πιο βασανιστικό, για όλους εμάς που γεννιόμαστε, ζούμε και μεγαλώνουμε τα τελευταία πενήντα τόσα χρόνια. Όταν ο Οδυσσέας γυρίζει στην Ιθάκη, το κρεβάτι του είναι στην ίδια θέση που το είχε χτίσει. Δίνει τη μάχη του και τον κερδίζει τον τόπο του. 
Η κρήνη της Πλατείας Κασταλίας με το άγαλμα της Αρτέμιδος και οι κεφαλές των λεόντων στις βρύσες το 1926.

Ο σημερινός Οδυσσέας, εμείς, γυρνώντας πίσω δεν έχουμε ούτε σπίτι, ούτε αυλή, ούτε βεβαίως κρεβάτι να μας περιμένει. Τι έχουμε δεν ξέρω, ούτε θα μπω στην προσπάθεια να το προσδιορίσω, ειδικά τώρα, σ' αυτές τις δραματικές ιστορικές στιγμές που ζούμε. Κάποιοι έχουμε φωτογραφίες, αυτή την μάταιη επίταξη της μνήμης. Κι η όποια παλιννόστηση γίνεται μόνο μέσω ξεθωριαμένων  καρτ ποστάλ και χάρις στο μεράκι (και λέγοντας μεράκι, εννοώ "καημό", βεβαίως) κάποιων βλεμμάτων που πασχίζουν να απαθανατίσουν το διά παντός χαμένο. 
Ο νέος - τότε - σταθμός του ηλεκτρικού, το καμάρι του Αμαρουσίου το 1958. Ήταν ο πιο όμορφος σταθμός σε όλη τη διαδρομή Πειραιάς - Κηφισιά. Σήμερα, με τις προσθήκες ίσως ο χειρότερος.
Τιμώντας αυτό το μεράκι,  το μπλογκ παρουσιάζει μια ματιά προς το παλιό Μαρούσι, όπως αυτό σώζεται στις σπάνιες φωτογραφίες του μαρουσιώτικου μπλογκ: ΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΛΛΟΤΕ
Επισκεφτείτε το και δείτε τες. 
jiagogina

Υ.Γ.:Εμείς πάντως, από αφορμή αυτές τις φωτογραφίες, έχουμε και μια πρόταση για την αξιοποίηση που πρέπει να έχουν τα ελληνικά νησιά τα οποία, κατά τον κύριο Παπανδρεου,  όπως διαβάσαμε  σήμερα - δείτε εδώ - δεν πουλιούνται μεν,  διότι αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά (!), αλλά θα αξιοποιηθούν. 
Η πρόταση του μπλογκ είναι πολύ απλή: να τα φωτογραφήσουμε και να τα κάνουμε καρτ ποστάλ με φετινή χρονολογία... Θα τα παρουσιάζουμε και στα μπλογκ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...