Μάτση Χατζηλαζάρου, Ένα κανάρι έμπλεξε στα μαλλιά μου...

Την Κυριακή 16/12  η Χριστίνα Αλεξάνδου με το DIFONON DUO θα έρθουν στο Ιδιόμελο, με ποίηση και μουσική. Αφιερωμένη η βραδιά στην πρώτη υπερρεαλίστρια, τη Μάτση Χατζηλαζάρου, από αφορμή το βιβλίο του Χρήστου Δανιήλ "ΙΟΥΣ, ΜΑΝΙΟΥΣ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ AQUA MARINA"...  
Η Χριστίνα Αλεξάνδρου θα διαβάσει αποσπάσματα και θα τραγουδήσει τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι που γνώρισε προσωπικά και συνδέθηκε με τη Μάτση Χατζηλαζάρου.

Eδώ ένα ποίημά της, δανεισμένο από το ιστολόγιο Μάτση Χατζηλαζάρου


Ένα κανάρι έμπλεξε μες στα μαλλιά μου κι οι μυγδαλιές
εράντισαν όλα τους τα λουλούδια.
Ίσως να ’μαστε αθωότεροι κι από ένα καναρίνι, αγνοί όμως δεν είμαστε.
Κι όλα τ’ άρμπουρα να λύσω, κι όλες τις μέδουσες να σκοτώσω,
πάλι ο εαυτός μου θα ’ναι μια εξορία.
Α! α! α! ελάτε να πούμε το τραγούδι που ποτέ δε σβήνει –
τον ψίθυρο της αγράμπελης όταν χαϊδεύεται με τις σκιές, το
σάλο της φάλαινας όταν ’ξωριχτεί και σωθούνε τα μικρά της,
τον ύμνο της ζωής μας όταν χάνεται, και βρούμε την καρδιά μας.
Τι να τους κάνω τους καημούς, τους οίστρους, τα μεράκια;
ο ήλιος μία τροχιά ακολουθεί μονάχα.
Κάποτε θ’ ανοίξω τα βλέφαρά μου και τα σκέλη μου, για να δεχθώ τη βροχή.
Θ’ ανοίξω και τους δρόμους που μου ’φραξαν οι αντιστάσεις μου.
Ναι. Ό,τι δεν φθάνει το χέρι, το ξεπερνάει η καρδιά μας.


Από τη συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης (με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου), έκδ. Ίκαρος, Αθήνα, 1944 (με μια ξυλογραφία τού Διαμαντή Διαμαντόπουλου)

Πηγή: Μάτση Χατζηλαζάρου, Ποιήματα 1944-1985 (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1989)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...