η αναπηρία των θραυσμάτων και η αναπάντεχη αναγέννησή τους στο έργο του Νίκου Ζήβα

...απόγευμα στα πεταχτά, επισκέφτηκα το ιδιόμορφο "τοπωνύμιο" της οικογένειας Ζήβα στον Παράδεισο Αμαρουσίου, για   να δω ξανά και να φωτογραφήσω - με ακατάλληλο, είναι αλήθεια, φως -  τα τελευταία  έργα του   Νίκου Ζήβα, τα οποία έχει εγκαταστήσει, μαζί με άλλα παλαιότερης εσοδειάς, μέσα στη "μάντρα του", σ'  αυτό το θησαυροφυλάκιο παλαιών υλικών, που αποτελεί ένα κρησφύγετο σπάνιων και ανεκτίμητων αντικειμένων μεγάλης αισθητικής και ιστορικής αξίας. Άλλα προς πώλησιν, άλλα όχι.
Ο επισκέπτης, όταν περιδιαβαίνει στα μονοπάτια αυτού του γοητευτικού τόπου, ανεξάρτητα από την πρόθεσή του  να αγοράσει κάτι ή να θαυμάσει, βλέπει πολλά πράγματα ταυτόχρονα και παράλληλα. Βλέπει θραύσματα, αγκαλιασμένα με μεράκι και γνώση, ενός παρελθόντος  σπαταλημένου και συλλημένου. Βλέπει τη βία με την οποία μεταχειρίστηκε ο νεοέλληνας το οικιστικό του περιβάλλον, βλέπει  παντού σπαράγματα τρόπων ζωής και πολιτισμού που ο χρόνος η άγνοια και η αδιαφορία τα σαβάνωσαν. Βλέπει την ομορφιά, τη λάμψη αυτών των σιδερένιων, των χωμάτινων, των μαρμάρινων πλασμάτων.
Μέσα στην αποσπασματικότητά τους αποκτούν, έτσι σοφά εκτεθειμμένα, μια καινούργια άγρια ομορφιά, που  την προσδίδει η πατίνα του πεπρωμένου τους:   να ζουν μοναχική ζωή  σ' εναν ξένο κι εχθρικό κόσμο.  Κυκλώνεται  η ακοή από τη βουή της Λεωφόρου Κηφισίας.  Απέναντι γιγάντιες διαφημίσεις ένος άλλου κόσμου που υπόσχεται (;) ευμάρεια. Ωστόσο, η συνάντηση με τα πολύτιμα θραύσματα σε κάνει από ένα σημείο και μετά να μην σου επιβάλλεται η Κηφισίας κσι να μη σου αποσπά την προσοχή η προπέτεια του Γκόλντεν Χωλλ ή της Hellexspo από απέναντι. Υπάρχουν δίπλα σου αλλά δεν κυριαρχείσαι απ'  αυτή. Κι εδώ είναι το σημαντικό:  'Εχεις, στην καρδιά του παρόντος, την ελευθερία να ταξιδεύεις  στο παρελθόντα χρόνο και να ξαναβρίσκεις οδοδείκτες χαμένους:   μαγκανοπήγαδα, κυανόκρανα, μαρμάρινες κρήνες, κιούπια, συντριβάνια, κίονες, μπαλκόνια, φουρούσια, σιδεριές...
Κυρίως όμως οδηγοί κι ερμηνευτές σ'  αυτό το ταξίδι είναι τα έργα του Νίκου Ζήβα, που εκτίθενται μέσα στο "κρησφύγετο":  όλα πλασμένα από θραύσματα τέτοιων παλιών αντικειμένων, με κόπο και με αγάπη σωσμένων και αναγεννημένων.  Με τον τρόπο του δημιουργού, ανασταίνονται και αποκτούν μιαν άλλη, καινούργια αισθητική και ιστορική ζωή, που εμπεριέχει ελπιδοφόρο το πένθος.  Δεν είναι χρηστικά ή διακοσμητικά αντικείμενα πια, αλλά,  παρ'  όλα αυτά, φέροντας ακέραιο το παρελθόν τους σχηματίζουν ένα καινούργιο  νόημα.  Αυτό είναι το πνεύμα που διατρέχει τα Ηλιοστάσια, τα Θραυσμάτων Πορτραίτα, και την καινούργια δουλειά του  Νίκου Ζήβα,  τα Έντομα, εμπνευσμένα από τα εκθέματα του Μουσείου Γουλανδρή:  Όλα τα έργα είναι κατασκευασμένα από παλιά αντικείμενα σε νέα σύνθεση, με το στίγμα αυτής της εμμονής: την ανάγκη για αναγέννηση με καινούργιο σώμα.
Η σπουδή μου  να φωτογραφίσω, έστω με απογευματινό ήλιο τα υπέροχα έντομα που φωλιάζουν στο κρησφύγετο ομορφιάς της Λεωφόρου Κηφισίας, απέναντι ακριβώς από το Γκόλντεν Χωλλ, πάνω στη γέφυρα του Ολυμπιακού Σταδίου, δίπλα στο Ίδρυμα Χατζηκώστα, έπεσε πάνω στη δυσάρεστη είδηση  ότι η  επιχείρηση της οικογένειας Ζήβα απειλείται με έξωση από τους ιδιοκτήτες του οικοπέδου...

Οι ιδιοκτήτες ζητούν, τέτοιες εποχές, αύξηση του ενοικίου!
Τι θα γίνει στο μέλλον δεν ξέρω. Ξέρω ότι  Νίκος Ζήβας και η οικογένειά του θα παλέψουν με κάθε τρόπο για να κρατήσουν το χώρο τους.
Επισκεφτείτε τον, όσοι τυχαίνει να μην τον γνωρίζετε, σαν να επισκέπτεστε μια έκθεση. Γιατί πράγματι ο χώρος λειτουργεί σαν   ανοιχτή έκθεση, μια ιδιόρρυθμη "εγκατάσταση",  μέρος της οποίας είναι τα έργα του Νίκου Ζήβα, αλλά και το σύνολο περιβάλλον, που θα οδηγήσει το βήμα σας σε άλλους δρόμους, παρούσης, αλλά και ερήμην, της Λεωφόρου Κηφισίας....

jiagogina
γέννημα -  θρέμμα Παραδεισσιώτισσα



Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...